Należy do rodziny kwarców. Nazwa tego kamienia pochodzi od greckiego słowa amethystos, co oznacza „trzeźwy”. Według wierzeń Greków, picie z czar ametystowych zabezpieczało przed upiciem się.

Motyw ametystu pojawia się również w Biblii, np. w Księdze Objawienia został wymieniony jako ozdoba fundamentu Jerozolimy niebiańskiej.

Jako że purpura jest kolorem królewskim, ametysty często były używane do wyrobu koron i insygni królewskich. Ametysty mają szeroką gamę odcieni fioletu. Świetnie pasują do pań o typie urody wiosna.

W procesie wyprażania ametystu możemy otrzymać kamień o barwie żółtej, zwany cytrynem. Ametyst najczęściej występuje w formie szczotek krystalicznych i tworzy się w pustkach skalnych, w formie geod. Słowo geoda wywodzi się z języka greckiego i znaczy „ziemny.” W Brazylii geody ametystowe osiągają wielkość nawet do metra sześciennego. Z wierzchu geoda niczym się nie wyróżnia, jest jak zwykły kamień. Jednak gdy się zajrzy do jej środka można nasycić wzrok skrzącymi się fioletowymi kryształami.

Niektóre osoby są jak geody. Spokojni, nieśmiali. Ale gdy ich się pozna bliżej, okazuje się że mają ujmującą osobowość. Są jak drogocenne ametysty.

Należy do tej samej rodziny co kamień księżycowy i słoneczny, czyli skaleni. Jego cechą charakterystyczną jest opalizujący kolor.

Nazwa labradoryt pochodzi od miejsca, gdzie został odkryty w 1770 roku i gdzie znajdują się jego największe złoża, tzn. półwyspu Labrador w Ameryce Północnej. Inna jego nazwa to kamień zorzy polarnej.

Najpiękniejsze labradoryty znajduje się w Finlandii. Kamień ten powstaje w wyniku inkluzji hematytu, rutylu, magnetytu, ilmenitu i cyrkonu, co przyczynia się do jego wyjątkowo ciekawego koloru.

Labradoryt jest wprost stworzony dla pani o typie urody lato. Ze względu na stonowane odcienie pasuje świetnie do osób nieśmiałych.

Jest dość powszechnym minerałem. Używa się go również do dekoracji budynków. Przykładem jest świątynia Diany w Efezie czy sala malachitowa w rosyjskim Ermitażu.

Jego nazwa pochodzi z języka greckiego - od słowa malwa, jako że jego barwę porównywano do koloru liści tej rośliny.

Malachit był szczególnie popularny w klasycyzmie. Wykorzystywano go do wyrobu farb malarskich o kolorze zwanym zieleń malachitowa.

Ma wyrazisty kolor więc świetnie pasuje dla osób pewnych siebie, zdecydowanych jak również dla pań o typie urody zima.

Na myśl o tym kamieniu w głowie zaczyna się nucić piosenka Grzegorza Turnaua „Znów wędrujemy ciepłym krajem, malachitową łąką morza...”

Jest minerałem rzadkim. Jego nazwa pochodzi z języka hiszpańskiego i dosłownie znaczy „biodro”. Hiszpańscy konkwistadorzy często wytwarzali amulety z tego kamienia.

Jadeit bardzo rzadko tworzy wykształcone kryształy. Najczęściej tworzy zbitą masę. Ze względu na jego twardość był używany do wyrobu narzędzi i kosztownej broni. Największym dostawcą jadeitu jest Birma.

Ze względu na swój ciepły odcień, jadeit stanowi podstawę biżuterii pani o typie urody jesień.

To kamień w którym zamknięte jest całe piękno natury: ogień, błyskawice, wszystkie kolory tęczy, lśnienie mórz i oceanów. Jego nazwa wywodzi się od greckiego slowa opallios i oznacza obserwowanie zmienności barwy.

Motyw opalu pojawia się w słynnym filmie „Powrót do Edenu”. Stephanie Harper, wrzucona przez męża do rzeki z krokodylem, zostaje ocalona przez pustelnika, który na pożegnanie oddaje jej oszczędności swojego życia czyli opale. Ma je sprzedać, a za uzyskane pieniądze poddać się operacji plastycznej.

Opal, ze względu na igrające w nim barwy, jest wymarzonym kamieniem dla pani o typie urody wiosna.

Wziął swoją nazwę od nazwy Turcja i nazywany jest „tureckim kamieniem”, gdyż jego szlak handlowy wiódł kiedyś przez ten kraj. Jego pierwsza nazwa „kalait” jest obecnie nieznana, ale wspominał o niej już za czasów rzymskich Pliniusz Starszy.

Zwykle turkus jest powleczony siecią brązowych, szarych lub czarnych żyłek innych minerałów. Czysta niebieska barwa jest rzadko spotykana. Wyróżnia się przenikliwym błękitnym kolorem, który zmienia się w brzydki zielony kolor w temperaturze 250 stopni.

Ze względu na ciepły odcień niebieskiego, turkus nie powinien być wybierany przez panią o typie urody lato.

Jest to nazwa kamienia znanego już w starożytności. Już w tamtych czasach onyks barwiono by podkreślić jego barwę. Większość onyksów wytwarzano poprzez zanurzenie agatu w roztworze cukru, a następnie podgrzaniu go w kwasie siarkowym.

Z tego minerału była wykonana osobista pieczęć cesarza Chin a używanie tego kamienia przez inne osoby było karane śmiercią. Onyks jest kamieniem twardym o ostrych krawędziach, do czego nawiązuje jego grecka nazwa onix czyli pazur.

Onyks to wspaniały kompan pani o urodzie zima.

Geneza nazwy tego kamienia sięga języka aborygeńskiego. Nazwa pochodzi od słowa mokka i znaczy biegnąca woda.

Mokait jest wielobarwną odmianą jaspisu. Spotykają się w nim barwy przeważnie ciepłe: kremowe, żółte, brązowe, czerwone, fioletowe. Ze względu na swą barwę, mokait pasuje do wielu kolorów ubrań pani o typie urody jesień.